ISSN: 1300-0292 İndekslendiği Dizinler: SCIENCE CITATION INDEX EXPANDED CINAHL, Index Copernicus, Chemical Abstracts (CA), Excerpta Medica / EMBASE Dil: Türkçe, İngilizce İçerik: Orijinal Araştırma, Derleme, Editöre Mektup, Olgu Sunumu, Tıp Eğitimi, Tıbbi Kitap İncelemeleri
|
|
|
Deliryum: Nedenleri Ve Klinik Yaklaşım
Dr. M. Cem DÖNMEZ,a Dr. Duru GÜNDOĞAR,b Dr. Serpil DEMİRCİc
aNöroloji Kliniği, Yozgat Devlet Hastanesi, YOZGATbPsikiyatri ABD, cNöroloji ABD, Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi, ISPARTA Deliryum; bilinç değişikliğine dikkat, algı, düşünce, bellek, devinim, duygu-durum ve uyku-uyanıklık döngüsü bozukluklarının eşlik ettiği, özgül olmayan organik beyin sendromu olarak tanımlanır. En sık görülen mental durum bozukluğu olmasına rağmen, klinisyenlerce kolayca gözden kaçırılabilmektedir. Yaşlı hastalarda teşhis edilemeyen deliryum oranının %70 gibi yüksek değerlere ulaşabildiği bildirilmiştir. Bu yanlış tanıdan çok, kliniğin tanınmamasından dolayı yaşanmaktadır. Deliryum tanısındaki güçlük sadece tanının ihmalinden kaynaklanmamaktadır. Deliryumun fizik ve psikiyatrik belirti ve bulguları birçok diğer medikal ve psikiyatrik hastalığı taklit edebilir. Pek çok sistemik hastalık, santral sinir sistemi hastalıkları, metabolizma bozukluğu, ilaç ya da maddelerin toksik etkisi ve çevresel etkenlerin deliryuma neden olduğu bilinmektedir. Deliryumda tanımlanan risk faktörleri asendan retiküler aktive edici sistemin dikkat matriksi üzerindeki aşağıdan-yukarıya doğru olan etkisini bozarak; frontal, pariyetal ve limbik korteksin dikkat matriksi üzerindeki yukarıdan-aşağı kontrolünü bozarak veya alan-spesifik dikkat modülasyonunu etkileyerek konfüzyonel tablolara neden olabilir. Deliryum, yüksek morbiditesi ve mortalitesi nedeniyle acil tedavi gerektiren ve bu nedenle de her hekim tarafından tanınması gereken bir klinik tablodur. Bu derlemede, bilgilerimizi güncellemek amacı ile deliryumun nedeni, risk etkenleri, klinik bulguları ve deliryumda uygulanabilecek yaklaşımlar özetlenmiştir.Anahtar Kelimeler: Deliryum, risk etkenleri, tanıTurkiye Klinikleri J Med Sci 2007, 27:718-724
|
|
|
|
|