ISSN: 1300-0292
İndekslendiği Dizinler: SCIENCE CITATION INDEX EXPANDED
CINAHL, Index Copernicus,
Chemical Abstracts (CA),
Excerpta Medica / EMBASE
Dil: Türkçe, İngilizce
İçerik: Orijinal Araştırma, Derleme, Editöre Mektup, Olgu Sunumu, Tıp Eğitimi, Tıbbi Kitap İncelemeleri
|
|
|
Tip 2 Diyabetik Hastalarda Plazma Homosistein Düzeyleri Ile Koroner Arter Hastalığı Ve Endotel Disfonksiyonu Varlığı Arasındaki Ilişki
Dr. Emil ALİYEV,a Dr. İstemihan TENGİZ,a Dr. Ertuğrul ERCAN,a Dr. Cevad ŞEKURİ,b Dr. Murat TÜMÜKLÜ,c Dr. Mustafa AKIN,c Dr. İstemi NALBANTGİLc
aKardiyoloji Kliniği, Central Hospital,
bKardiyoloji Kliniği, Kent Hastanesi,
cKardiyoloji AD, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi, İZMİR
Amaç: Diyabetik hastalarda hiperhomosisteinemi ile kardiyovasküler morbidite ve mortalite arasındaki nedensel ilişki tam olarak aydınlatılmamıştır. Bu çalışmada, tip II diyabetik hastalarda plazma homosistein düzeyleri ile koroner arter hastalığı (KAH) ve endotel disfonksiyonu varlığı arasındaki ilişki değerlendirildi.
Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya, KAH şüphesiyle efor testi veya Talyum-201 miyokard perfüzyon sintigrafisi yapılan 50, tip II diyabetik hasta alındı. Miyokardiyal iskemi belirtileri ve anjiyografik bulgulara göre hastalar 2 gruba ayrıldı; grup I (n= 25), KAH olan olgular ve grup II (n= 25) KAH olmayan olgular. Bu 2 grup arasında plazma homosistein düzeyleri karşılaştırıldı. Çalışma popülasyonu ayrıca plazma homosistein düzeylerine göre de 2 farklı gruba ayrıldı; grup H (n= 23), hiperhomosisteinemili olgular ve grup N (n= 27), normohomosisteinemili olgular. Bu 2 farklı grup arasında da endotel fonksiyonlarının göstergesi olarak brakiyal arterde akıma bağlı dilatasyon (FMD) ve nitratla indüklenmiş dilatasyon (NID) değerleri karşılaştırıldı.
Bulgular: Grup I ve hiperhomosisteinemili olgularda erkek cinsiyet baskındı. Gruplar arasında diğer klinik özellikler, lipid profilleri, hemoglobin A1c, fibrinolitik ve inflamatuar aktivite göstergeleri açısından anlamlı farklılık saptanmadı. Plazma homosistein düzeyi, grup I de grup II’ye göre anlamlı derecede yüksek saptandı (sırasıyla 16.4 ± 5.1 ve 9.2 ± 2.2 mmol/L, p< 0.0001). Homosisteinin endotel fonksiyonlarına olan etkisini değerlendiren 2. analizde, grup H ve N arasında FMD ve NID değerlendirmeleri benzerdi.
Sonuç: Bulgularımız hiperhomosisteineminin, tip II diyabetik olgularda KAH gelişim riskine sinerjistik bir katkısı olduğunu göstermektedir. Diyabetik hastalarda hiperhomosisteineminin tanınması risk tahmininde önemli olabilir. Ayrıca yeni primer ve sekonder korunma önerileri sunulmasına olanak sağlayabilir.Anahtar Kelimeler: Homosistein, diabetes mellitus, koroner arter hastalığıTurkiye Klinikleri J Med Sci 2005, 25:609-616
|
|
|
|
|
